"Tajemniczy brat" jest kontynuacją a zarazem prawdopodobnie zakończeniem bestsellerowej sagi opisującą losy rodziny Dollangangerów.
Szesnastoletnia Clara Sue bardzo cierpi i nie może pogodzić się z utratą swego młodszego braciszka Williego. Jej dziadek Arnold, a zarazem prawny opiekun, swój żal. smutek po utracie wnuka przeżywa na swój sposób. Będąc w szpitalu do którego przywieźli nieżyjącego już Williego, senior poznał tam innego małego, otrutego chłopczyka z amnezją. mimo sprzeciwu, buntu i oporu Clary Sue Arnold postanawia pomóc bezbronnemu chłopcu, którego jak się okazało nikt nie szuka. Jaki wpływ miał na chłopca styl życia, który zafundowała mu własna matka z babką w poprzednich częściach sagi? Mężczyzna wynajął detektywów, personel medyczny aby pomóc chłopcu jak najszybciej dojść do zdrowia oraz dowiedzieć się kim jest i dlaczego został podtruwany arszenikiem. Buntownicza nastolatka mimo swej niechęci do "obcego". Z czasem postanowiła być dla niego miła, licząc, że jej zaufa i powie kim jest i gdzie jest jego rodzina i tym oto sposobem wróci do swojego domu. Jednak z czasem polubiła go i zaczęła mu szczerze współczuć widząc jego lęki, strach, ataki paniki na widok zwykłych codziennych przedmiotów, wykonywanych czynności ... zaopiekowała się nim. W momencie kiedy dziadek opowiedział jej jaka jest przeszłość chłopca, młoda Clara Sue postanowiła iż będzie on jej tajemniczym bratem.
Moim zdaniem powieść ta na którą wyczekiwałam z utęsknieniem porusza ważne kwestie, problemy życiowe takie jak np. śmierć bliskiej osoby, dojrzewanie, rodzina... Każdy człowiek swoje uczucia, emocje, smutki i radości odczuwa po swojemu. nie można narzucić drugiej osobie swojej woli i mówić jak się ma zachowywać i co robić. Autorka świetnie opisała jak się czuje młoda osoba, która zaczyna dorastać i wchodzić w świat dorosły. Wg mnie mimo ważnych wątków psychologicznych podjętych w tejże powieści spodziewałam się czegoś innego, czegoś nowego, nowej tajemnicy która by mnie zaskoczyła, coś czego jeszcze dotychczas nie było w poprzednich częściach . Aczkolwiek sagę czytałam z wielkim zapałem.
Pozdrawiam A.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz