Pierwsza część trylogii Oddechu R. Donovan to pełna wzruszeń opowieść o dziewczynie, która mimo dramatu rozgrywającego się w domu stara się żyć i oddychać jak inni jednocześnie pozostając niewidzialną.
Emma, bohaterka powieści po śmierci ojca została z matką sama. jednakże kobieta nie podołała obowiązkom w roli matki i sięgając dna porzuciła córkę. Dziewczyna zamieszkała w domu wujka Georga i jego żony Carol. Bohaterka w szkole była prymuską, brała udział w zajęciach pozalekcyjnych. Starała się nie zwracać na siebie uwagi. Jej rozmówczynią w szkole była jej przyjaciółka Sara, która wiedziała o tym jak Carol się nad nią znęca. Sara martwiła się o przyjaciółkę, chciała jej pomóc zgłaszając odpowiednim instytucjom o przemocy, lecz Emma prosiła ją by tego nie robiła, że wszystko jest w porządku i jakoś wytrwa przez to wszystko do końca liceum.
W domu w którym mieszkała była poniżana na każdym kroku. Ciotka Carol nie szczędziła sobie przykrych słów jak również wyładowywania swojej frustracji na podopiecznej. Natomiast wujek George widział co się dzieje, lecz nigdy nie reagował, zawsze starał się być gdzieś z boku udając, że nic złego się nie dzieje. Emma swoje ślady gniewu Carol starała się ukryć pod rękawami bluzek, makijażu. Jedyną jej ucieczką było oddanie się nauce i sporcie. Pewnego dnia w szkole pojawił się nowy uczeń Evan, który zainteresował się Emmą. Już od samego początku ich znajomości dziewczynę do niego ciągnęło, lecz nie przyjmowała tego do świadomości wypierając się swych uczuć. Z czasem ich relacje się poprawiły i pozostali przyjaciółmi. Bohaterka jednak nie potrafiła mu zaufać, co pogorszyło ich relacje. Jak potoczą się ich dalsze losy? Czy uczucie, które ich połączyło będzie na tyle mocne aby przetrwało całe zamieszanie, które powstało w wyniku niedomówień?
W dniu w którym miał odbyć się ważny mecz dziewczyna ze słabą kondycją fizyczną spowodowaną gniewem Carol postanowiła mimo wszystko wziąć w nim udział. Pod koniec meczu Emma przewróciła się upadając na poranione plecy tracąc przytomność. Jakie będą tego konsekwencje? Czy przemoc i znęcanie się nad bohaterką ujrzy w końcu światło dzienne?
Moim zdaniem "Powód by oddychać" to pełna wzruszeń i emocji powieść. Autorka opisując losy swojej postaci pozwala na odczuwanie jej emocji. Przez całą powieść doskonale odczuwałam co czuje Emma, kiedy była smutna, wesoła, kiedy cierpiała- takie same emocje i uczucia towarzyszyły również mnie . Kiedy płakała, płakałam i ja, kiedy się bała, bałam się i ja...
Autorka w swojej powieści opisuje o przemocy domowej oraz o prawdziwej przyjaźni dzięki której wiele można przetrwać.
Pozdrawiam A.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz